Elysia Verhoeven (Dussen,1953)

Elysia begon in 1974 met keramiek, als leerling van Jan Müller, in zijn pottenbakkerij in Orvelte. In het atelier werd hard gewerkt aan gedraaid gebruiksgoed. Daarnaast werd er volop geëxperimenteerd met stooktechnieken en glazuren. Het was een goede leerschool die tot 1979 duurde. In Orvelte heeft Elysia het vak geleerd en werd de basis gelegd voor de keramiek die ze in de loop van jaren ontwikkelde.

Na '79 verliet Elysia met haar vriend Nederland voor een wereldreis, maar ze bleven in India hangen op de ashram van Bhagwan Shree Rajneesh in Pune. In die tijd trokken vele westerlingen naar deze ashram om antwoorden te vinden op levensvragen die de ontkerkelijkte westerse samenleving hen niet boden. Bhagwan stond voor bevrijding, extase en uiteindelijk verlichting. De ashram was grotendeels zelfvoorzienend en Elysia werkte hier geruime tijd in de pottenbakkerij. Hoewel hier bij tijd en wijle hard gewerkt werd, lag de nadruk op het samenwerken. Dit was zeer inspirerend; er werkten mensen letterlijk uit alle windstreken in het atelier. Hier was werken een vorm van meditatie en ontstond het hoofdthema binnen het keramische werk van Elysia, namelijk: de relatie met mensen, het innerlijk zelf en de natuur .

De reizen die Elysia vervolgens maakte, eerst met haar vriend en later alleen, brachten haar naar Sri-Lanka, Thailand en Nepal. Later bracht ze langere tijd door in Frankrijk, Canada en Amerika. Ook tijdens deze reizen bracht Elysia veel tijd door in pottenbakkerijen, waar ze haar vaardigheden op het gebied van de keramiek verder ontwikkelde. In Canada heeft ze nog een tijd bomen geplant in dienst van grote bosbedrijven. Voor Elysia waren deze reizen intense ervaringen die haar geïnspireerd en gevormd hebben tot de keramiste die ze nu is. Na het reizen keerde Elysia terug naar Nederland. In Groningen werd haar zoon Bram geboren.

De tijd was nu aangebroken voor een eigen atelier aan huis. De verkoop van haar werk ging via kleinere galerieën en kunstmarkten. Elysia stond met enkele andere kunstenaars aan de basis van het opzetten van de huidige kunstmarkt aan het Spui in Amsterdam, nu meer dan vijftien jaar geleden. Na Groningen en Amsterdam kwam Elysia weer in Drenthe terecht, eerst in Geeuwenbrug en later in Dwingeloo. In Geeuwenbrug kwam de keramische produktie goed op gang. Naast haar eigen werk verzorgde Elysia keramiek-cursussen. Op een gegeven moment deed zich de gelegenheid voor om een schuur te gebruiken die eigendom was van Natuurmonumenten, naast het Bezoekerscentrum aan de Benderse in Ruinen. Met familie en vrienden wist Elysia deze schuur om te toveren tot een galerie annex atelier. Zowel verkoop als produktie verliepen voorspoedig. In deze tijd (1997) leerde ik Elysia kennen. Door omstandigheden moest ze deze plek na drie jaar verlaten en verhuisden we het atelier naar de boerderij in Dwingeloo, waarna Elysia uiteindelijk op de plek terechtkwam waar ze tot op dit moment woont en werkt.

In de loop van de jaren dat ik met Elysia samenleef, heb ik haar leren kennen als een bescheiden vrouw, die al haar zeggingskracht legt in het werk dat ze maakt. Ze bepaalt zelf wat ze maakt, wars van modes en scholen. Haar werk heb ik leren waarderen als oorspronkelijk werk, volstrekt eigen in vorm en bewerking. Haar werk kent een ruime publieke erkenning, getuige de publieksprijzen die ze op de jaarlijkse keramiekmarkten in Gouda mocht ontvangen. Deze website geeft een beknopte weergave van het omvangrijke oeuvre van deze kunstenares. Veel werk werd verkocht voordat het op foto werd vastgelegd. De afbeeldingen op deze website geven een indruk van het werk dat Elysia nu maakt.

Siemen Dijkstra, Dwingeloo.